IndexIndex  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 M o n s t e r s // Vegas

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Utah

avatar


Posts : 97
Ω : 8

Dog profile
Age: 6 years old
Lifestyle: Solitair
Partner: Love is a riddle

BerichtOnderwerp: M o n s t e r s // Vegas   zo 22 sep - 0:18

Spoiler:
 
U t a h // 6 years // single // solitair
Drup, drup, drup,
met kleine spettertjes vielen de druppels bloed naar beneden. Het bloed sijpelde langs zijn mond, over zijn kin en viel met een tragische val naar beneden, waar het, het ijs rood kleurde. Zijn fel blauw gekleurde ogen volgden de weg van het bordeaux rode bloed naar beneden en over het ijs, waar het bleef liggen als een vastgevroren plasje bloed. Door het goede, overmeesterd zoals alle slechte overmeesterd werden door de goede. Er waren niet genoeg honden meer die stonden voor het echte kwaad, om zich te beschermen tegen het goede. Hij was een van de weinige overgebleven, de rest waren watjes, dood of overgelopen. Hij gromde zachtjes, diep vanuit zijn borst, ze konden hem de pot op. Hij had ze niet nodig.
Zijn prooi was allang achtergelaten, het arme konijn was zo in zijn hinderlaag gelopen, had van niks af geweten, een hap en het was dood geweest. Het had het leven gelaten om de uitgehongerde Utah een leven te gunnen. Het kon niet romantischer. Een glimlach sierde zijn lippen, hij was mager geworden, had zijn eens zo mooie vorm verloren, zijn botten staken niet uit. Maar hij was afgezwakt, minder sterk dan hij ooit was. Daarbij, ook hij werd ouder. Niet dat hij nu oud was, hij was gewoon niet meer op zijn jonge leeftijd, de leeftijd waarop hij nog volop rond rende en met een iet wat positievere kijk de wereld in ging. Die kijk was weggevaagd, in de plaats was een bitterheid gekomen een bitterheid die enkel honden van zijn leeftijd zouden kunnen kennen. De bitterheid van het ouder worden, hij had teveel meegemaakt om die positieve kijk nog te hebben, hij kon het niet meer.
De geur was vermengd met vele andere winterse geuren, maar toch was hij overduidelijk. Een hond naderde, iets waar hij absoluut de behoefte niet aan had. Maar toch draaide hij zich koppig om, in de richting van de geur, zijn staart wees omhoog en zijn tanden ontblootte zich fel toen de gestalte in de verte zichtbaar werd. Een diepe grom, van diep binnen in zijn borstkas, verliet zijn mond. De lage blaf die daarna te horen was, was ook duidelijk van hem afkomstig. Met een rust die enkel oudere beheerste ging hij zitten, de kou gierde door zijn lijf maar hij besteedde er geen aandacht aan. Geduldig wachtte hij tot de hond dichterbij kwam, al zijn felheid van daarstraks was verdwenen, weggewaaid samen met de wind.


N o t e s ;
voor Vegas // 409 words
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vegas
Admin
avatar


Posts : 1602
Ω : 385

Dog profile
Age: 4 years
Lifestyle: Guess I'm on my own again
Partner: Love. Naah, thanks.

BerichtOnderwerp: Re: M o n s t e r s // Vegas   zo 22 sep - 0:55

monsters
Ze was veranderd. Bij het veranderen van het seizoen, was er een verandering in haar plotseling. Ineens was ze het geleidelijk, maar plotseling. Ineens was ze anders. Vier jaren lang had ze gevoeld hoe het was om in de echte wereld te zijn, en nu leken haar gedachten en lichaam hun zin te willen hebben. Het leven was hard, en als ze de keuze hadden, waarom zouden ze er dan in blijven leven? Kortom, zwevend als een levenloze bracht Vegas haar dagen door op de eindeloze velden, bergketens en bossen.

Dat het verschrikkelijk naar bloed rook, ontging haar compleet. Net zoals het feit dat ze met elke stap die ze deed dichterbij een ijskoude moordenaar kwam. Tenminste, die conclusie zou ze hebben getrokken als ze nog redelijk bij zinnen zou zijn. Nu liep ze gedachteloos voor zich uit, haar ogen gericht op het niets. De waarschuwende houding van de reu ontging haar totaal, de blaf met eenzelfde toon eveneens. Ze was kalm, voelde niets, hoorde niets, deed niets.

Tot ze vlak voor zijn neus stond. Verdomme Vegas, zat je weer te dromen? Automatisch zette de Australische herder een paar stappen naar achteren, waarna ze zich bedacht dat ze helemaal niet uit hoefde te wijken voor de reu want ze was Vegas, dus deed liep ze moedig terug naar haar plek. "Je zou niet zo moeten kijken, stuk onbenul," gromde ze. Haar blik gleed over het gestalte, volgde een bloeddruppel die op de grond viel. Spontaan begon haar maag te knorren. Ze had in geen dagen gegeten, en had hiertoe ook nooit de behoefte gehad, maar plotseling mistte ze haar dagelijkse maaltje toch wel. Een golf van zwakte en vermoeidheid, veroorzaakt door de honger, overspoelde haar en zwarte vlekjes vormden zich voor haar ogen. Nee, slechte timing. "Wat?" vroeg ze uitdagend, in een poging afleiding te vinden.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://boundless.actieforum.com
Utah

avatar


Posts : 97
Ω : 8

Dog profile
Age: 6 years old
Lifestyle: Solitair
Partner: Love is a riddle

BerichtOnderwerp: Re: M o n s t e r s // Vegas   ma 23 sep - 7:49

U t a h // 6 years // single // solitair
D e trut kwam nog dichterbij ook, ze liep compleet tegen zijn waarschuwing in, hij voelde zich als lucht, als een geest. Alsof ze zo dwars door hem heen zou lopen, of tegen hem aan. Het leek eerder op het laatste, de teef liep gewoon niets ziend door, hij gromde nog een keer zachtjes. Ze zou zo tegen hem op botsen. Hij gromde nog enkele keren, maar ze leek het niet te merken.
Toen ze eindelijk vlak voor zijn  neus stond leek haar brein weer goed te functioneren, tevreden keek hij toe hoe ze direct een paar passen achteruit zette en zo hoorde het, hij had geen behoefte aan honden die pal voor zijn neus kwamen zit, wat de teef nu weer aan het doen was. Hij gromde zachtjes en diep. "Je zou niet zo moeten kijken, stuk onbenul,’’ hij grinnikte zachtjes om haar grommende toon. `Jij zou überhaupt moeten kijken,’ kaatste hij grommend terug. Hij merkte wel dat ze hongerig was, ze had mazzel dat haar vacht haar uitstekende botten verborg, net als zijn vacht dat bij hem deed. Maar met extra smaak likte hij het bloed van zijn mond, maakte daar bij een smakkend geluid en keek de teef gelukzalig aan.
"Wat?" hij snapte niet helemaal waar deze plotselinge uitdaging vandaan kwam, maar hij was Utah niet om deze niet aan te gaan. `Jij bent hier de enige die zijn vuile bek verder opentrekt dan nodig is hoor schat,’ zei hij tegen haar met zijn diepe iet wat schorre stem. Hij bekeek de onbekende hond voor hem snel, duidelijk een Australische herder. Ze was… Schattig, ja dat was ze. Als hij überhaupt nog iets leuk of schattig vond, dan viel zij zeker onder de categorie ‘schattig’
Hij keek haar aan, zijn hoofd iet wat gekanteld, zijn staart nog altijd dominant omhoog gericht, zijn blauwe ogen keken strak in de hare. Geen angst, geen twijfel, enkel kracht en zekerheid. Geen arrogantheid, gewoon zekerheid. `Wat is je naam?’ het was geen eens een vraag, eerder een bevel en waarom zou ze hem haar naam niet vertellen?
N o t e s ;
hihi :3
346 words
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vegas
Admin
avatar


Posts : 1602
Ω : 385

Dog profile
Age: 4 years
Lifestyle: Guess I'm on my own again
Partner: Love. Naah, thanks.

BerichtOnderwerp: Re: M o n s t e r s // Vegas   di 24 sep - 3:53

monsters
Vegas hoorde wel wat de reu tegen haar zei, doelend op haar afwezige blik, maar het drong niet echt tot haar door. Haar hoofd tolde, en wat het al niet beter maakte, was de heerlijke geur van vers gedode prooi die - ook al was het beest al lang en breed verslonden - nog in de lucht hing. Ze moet zich inhouden het plasje bloed niet voor zijn voeten weg te zuipen. En om niet om te vallen.

"Omdat jij degene bent die staart, popje," kaatste ze een antwoord op dezelfde toon terug. Nadat ze hem zijn lippen had zien aflikken, kreeg ze sterk de neiging hetzelfde te doen. Na-a, sterk blijven. Een tweede golf van vermoeidheid lieten haar poten trillen. Het teefje voelde hoe de ogen van de onbekende lomperik over haar lichaam gleden. Ja ja, staar maar lekker. De blik die ze in zijn ogen zag, leek een weerspiegeling van zichzelf te zijn - tenminste, van hoe ze was. Maar nu kon ze het niet eens opbrengen om hém aan te blijven kijken. Haar blik flitste van links naar rechts, terwijl ze naar niets op zoek was. Haar oren suisden.

Plots voelde ze een verwachtingsvolle blik in haar vacht gebrand. Met een lome zwaai van haar kop ontmoette Vegas de ogen van de oudere reu - of jongere? Op dit moment rook alles hetzelfde. "Ja, wat?" Snauwend rolden deze woorden over haar tong. Het lukte haar niet om de reu te peilen, iets wat ze normaal feilloos zou kunnen doen. Godver, ze kon ook geen reet op dit moment. Ze was volkomen overgelaten aan de automatische piloot, zelf niet in staat haar lichaam in beweging te krijgen. Als ze verdomme niet oplette, lag ze binnen enkele ogenblikken uitgeteld op de grond voor de grote poten van het beest voor haar. Oh nee, zo makkelijk zou ze zich niet gewonnen geven. Dit was geen strijd van overleven meer, maar een strijd tegen zichzelf. En straks misschien nog wel tegen die reu ook, als hij haar zo aan bleef staren, met die idiote uitdrukking op zijn rotkop.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://boundless.actieforum.com
Utah

avatar


Posts : 97
Ω : 8

Dog profile
Age: 6 years old
Lifestyle: Solitair
Partner: Love is a riddle

BerichtOnderwerp: Re: M o n s t e r s // Vegas   di 24 sep - 7:09

U t a h // 6 years // single // solitair
Hij had het idee dat het niet helemaal werkte in haar brein, ze functioneerde niet meer zoals behoorde. Ze leek honger te hebben, dat was nog zacht uitgedrukt, ze was verzwakt en tóch probeerde ze nog enigszins de bitch te zijn waarvan hij zich kon voorstellen dat ze dat normaal was. Als ze überhaupt ooit geen honger had. Het dier moest snel wat te eten krijgen, maar ze zou het niet van hem voorzien krijgen, ze moest het zelf maar verkrijgen, hoewel dat met de minuut dat ze zou wachten lastiger zou worden. Hij merkte gewoon aan haar dat ze uitgeput was, dat als hij haar nu zou aanvallen dat ze nog wel redelijk stand zou houden, maar dat ze voor hem waarschijnlijk geen partij zou zijn. Toch twijfelde hij er geen moment aan dat ze zich alsnog sterk zou houden, waarom?
Ze leek geen opgever, ze leek sterk, een doorzetter en zeker iemand die houvast hield. Ze was fysiek misschien geen uitdaging in deze staat, maar zelfs nu ze hongerig was, was ze op vocabulaire gebied nog een uitdaging voor hem. Of in elk geval voor de meeste van zijn soort, tegenwoordig ging het slecht zijn er blijkbaar alleen maar om of je sterk was, iedereen versloeg en of je snel boos werd. Als je al die eigenschappen had, dan was je slecht. Geen twijfel aan mogelijk, hij had de feiten altijd al lachend toegekeken, maar deze waren echt hilarisch. Zo kon iedereen slecht zijn, je hoefde alleen maar dieren uit het niets aan te vallen en te trainen. Honden werden minder bang, minder onder de indruk en iedereen was plotseling slecht. Er was geen lolletje meer aan.
"Omdat jij degene bent die staart, popje,", hij grinnikte en keek haar peilend aan, behalve dat ze uitgehongerd was, wist hij ook dat ze zich niet snel over gaf. Goed, dit kon nog leuk worden. Ze hield zich sterk, maar toch kon ze hem niet aan blijven kijken. Een onheilspellende glimlach gleed over zijn snuit. `Hmm, wat is jou probleem toch teef?’ begon hij langzaam, alsof ze het anders uit hongerigheid niet zou verstaan, `je houdt je sterk, maar je kan me niet aan blijven kijken,’ hij zette nog twee passen meer, klein als ze waren en stond nu letterlijk maar tien centimeter van haar verwijderd. Hij wist dat de geur van bloed nu nog sterker voor haar zou zijn. `Status misschien? Concentratie problemen? Wat maakt het uit, als het toch een gevecht komt dan verlies je toch wel schat,’ zijn onheilspellende toon vulde de stilte van het gebied, zijn lage, iet wat rauwe stem had een sissende ondertoon. Hij probeerde haar te peilen, maar het lukte niet, er was geen mogelijkheid. Wat wou ze van hem, wat wou ze überhaupt van zichzelf? Hij likte nog een keer met smaak zijn lippen af en zette toen weer enkele passen naar achteren.
``Ja, wat?’’ snauwde ze naar hem. Hij glimlachte kleintjes, ze was grappig die teef, ze vermaakte hem wel. Het was gewoon hilarisch om te zien hoe ze zich sterk hield, hoe ze de bitch bleef die ze ongetwijfeld was, ondanks haar vermoeidheid. `In hoeverre ik ben opgevoed, is het beleefd om de vragen van een ander te beantwoorden,’ begon hij met sinistere toon, `Ik vraag het je nog een keer: wat is je naam?’ dit keer sprak hij de zin harder, duidelijker en meer bevelend uit, hij zou haar naam te weten komen. Hoe dan ook.
N o t e s ;
Flutje -,-
576 words

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vegas
Admin
avatar


Posts : 1602
Ω : 385

Dog profile
Age: 4 years
Lifestyle: Guess I'm on my own again
Partner: Love. Naah, thanks.

BerichtOnderwerp: Re: M o n s t e r s // Vegas   di 24 sep - 8:47

monsters
Oef, oké, waar ging dit op uitlopen? Vegas voelde een lichte spanning tussen de twee. Het was duidelijk dat beiden de dominante plek probeerden te veroveren. De een zou hoe dan ook boven de ander komen te staan. Niet dat het teefje ook maar een schijn van kans had - iets wat de reu zowel verbaal als non-verbaal liet weten -, maar ze was niet van plan om op te geven. Dat was simpelweg geen optie.  Standing tall until the end, toch?

Hij kwam dichterbij, en Vegas liet haar blik rusten op de bebloede lippen. Zou het raar zijn om ze af te likken? Continu haar eigen lippen bevochtigen met haar tong zorgde er toch niet voor dat haar honger zou verdwijnen. De sterke geur maakte haar weker dan ze was. Met deze zet had hij de overmacht weten te grijpen. En zij moest zich nu op een of andere manier naar boven werken. Ze voelde zich niet per se geïntimideerd, niet dat ze voor de rest veel voelde. Eerder kwam er een lichte irritatie bij haar op. Een irritatie die gepaard ging met groot wantrouwen. Nu de reu wist hoe de positie van zijn tegenstander was, kon hij bepalen of hij zou aanvallen of niet. Allebei de situaties waren toch win-win voor hem. Dit maakte hij haar ook nog even extra duidelijk door een opmerking te plaatsen over haar afwezige gedrag. Maar hier liet ze het zeker niet bij zitten. Eigenlijk zou ze moeten lachen. Het arme beest had haar nog niet op haar best gezien. En echt, dan was het oppassen geblazen. Vegas ging voor niets of niemand uit de weg. Als ze verdomme nou maar iets had om in haar lege maag te proppen, dan kon ze hem een lesje leren...

Aanvallen van duizeligheid gepaard met misselijkheid golfden nu door haar lichaam. Die geur, dat aanblik. Was er een boom waar ze tegenaan kon leunen? Met een ruk haalde ze haar blik weg van de glimmende tanden en bordeauxrode lippen toen ze merkte dat hij weer aan het praten was. Godsamme zeg, die hele autoritaire toon van hem begon haar vreselijk de nek uit te hangen. Hij mocht dan wel sterker zijn, hij had het recht niet om haar zo te kleineren. Ze was niet een of ander zwak gevalletje.

Of op dit moment misschien wel een beetje.

"Dat is..." Voor ze het wist, stond ze op het punt haar identiteit bekend te maken. Maar ze vertrouwde de reu niet. De manier waarop hij praatte, als een of ander sluw mormel dat wist hoe hij haar moest manipuleren, stond haar niet aan. De honger die zorgde voor een lichthoofdig, zwak gevoel stonden recht tegenover haar mening en gevoel over de reu. "Nee wacht, dat gaat je geen ene fuck aan." Met een air van hier tot Tokyo zwaaide ze haar kop naar links, zodat de reu tegen haar profiel aan moest kijken. Haar ogen waren gesloten, haar neus stak in de lucht. En sluit je verdomme af van die geur, for god's sake. Je loopt verdomme al dagen rond zonder ook maar een hap te hebben genomen van iets eetbaars, dus dit hou je ook nog wel even vol. De gedachte om de reu tegen de vlakte te meppen, flitste een paar keer door zich heen. Misschien was het iets veiliger om een woordelijke discussie aan te gaan. "Liefje, zet die toon eens van je af als je tegen mij praat," begon ze. "Ik weet dat je me probeert te intimideren, of daar in ieder geval hard je best voor doet, maar geef het alsjeblieft op. Mij heb je niet zomaar om. Je kent me nog niet, dus ik zou wat oppassen." Zolang ze haar woorden zorgvuldig koos, kon ze van hem winnen. Ze eindigde sissend: "Schatje." Ze was benieuwd hoelang ze, nee, haar lichaam dit nog vol zou houden. Vegas zou nooit stoppen. Niet uit zichzelf.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://boundless.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: M o n s t e r s // Vegas   

Terug naar boven Go down
 
M o n s t e r s // Vegas
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Boundless :: I HAVE NO BOUNDARIES :: LAKE OF MYSTERIES-
Ga naar: