IndexIndex  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Stupidity, stupidity everywhere ~

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Vegas
Admin
avatar


Posts : 1602
Ω : 385

Dog profile
Age: 4 years
Lifestyle: Guess I'm on my own again
Partner: Love. Naah, thanks.

BerichtOnderwerp: Stupidity, stupidity everywhere ~   di 14 aug - 3:56

»S K Y E & N I A L L«

Ja, vlucht maar, stomme mensen. Vlucht maar terug naar jullie huisjes om daar te schuilen voor de herfst. Want jullie houden niet van regen, wind en kou, hè? Nee. Nou, verrassing, maar wij ook niet. En kunnen wij schuilen? Nee. Kunnen wij ons volvreten met voedsel wat de hele zomer en lente is ingeslagen zodat het lijkt alsof jullie zélf een winkel in de kelder hebben? Nee. En nog zeuren jullie. Over álles. Stelletje asociale zeikerds. Jullie zouden eens moeten weten hoe verschrikkelijk het is om hier buiten rond te hangen, terwijl jullie ons keihard uitlachen vanachter een enorme open haard. Maar onthou één ding: er is meer in het leven dan dat.Jullie zijn lui en halen niet alles uit het leven. Jullie geníeten niet eens. Ondankbare wezen, puh.
Het liefst had Vegas deze woorden geschreeuwd naar iedereen die langs haar beschutte plek onder een kluitje struiken kwam lopen. Hoe langer ze naar die dikke, met vet volgepropte poten keek, hoe kwader ze eigenlijk werd. Waarom maakte ze zich er eigenlijk zo druk om? Wat ging haar het nou aan dat ze niet zoals honden leefden, en dat ze dus eigenlijk hun leven verpestten? Ze mocht allang blij zijn dat zij als viervoeter op de aarde was gezet. Zij wist in ieder geval wat de definitie van leven was, namelijk 'overleven'. En nee, je was niet aan het 'overleven' als je met de deur gesloten in de woonkamer zit, jezelf volproppend met allerlei fastfood en andere troep. Dat was gewoon walgelijk. Vegas had de mensen vaak genoeg geobserveerd vanaf haar veilige plek buiten. Ze hield ervan om die domme wezens hun domme dingen te zien doen. Het leken net een stel robots. Elke dag hetzelfde. Saa-aai!
Met een zucht wendde het teefje haar kop af. Niet dat de meeste honden zoveel beter waren. Grotendeels van de honden hier waren een stelletje losers. Vaak brachten ze hun tijd door met mensen, maar er waren ook losers in het wild te spotten. Vegas kon zich zo snel irriteren aan anderen. Why oh why was zij zo vaak het enige intelligente wezen in Boundless? Ze raakte lichtelijk vermoeid bij al deze gedachtes. Zíj had een zwaar leven, zij mocht erover klagen. Stomheid zien was vermoeiender dan stom zijn.
Voor ze helemaal in haar gedachten verwikkeld kon raken, leidde het geluid van knisperend gras haar af. Oh, weer zo'n dom mensenkind dat haar staart wilde gebruiken als snoetenpoetser? Maar het rook niet naar mens. Nee, het was een hond. Pff, alsof dat beter was. Vegas gooide haar kop in haar nek en liet een jammerende kreet los. Ze moest oppassen dat ze niet in zelfmedelijden zou verdrinken.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://boundless.actieforum.com
Skye

avatar


Posts : 129
Ω : 15

Dog profile
Age: »3 yrs 'nd 3 mnts
Lifestyle: »Get the fuck off.
Partner: »Daredevilɞ

BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   di 14 aug - 4:22

» I can feel the blood flow in your veins...


De brandende zon die zee en paar dagen eerder nog had meegemaakt, en waar ze zich dood aan ergerde was omgeslagen in een herfstachtig klimaat, heerlijk. Regen, en nog meer regen. Ze was doorweekt, maar dat deed haar niks. Helemaal niks deed haar iets.
Ze liep in straten, die normaal gesproken bomvol zouden zijn, of niet dan? Vast. Met van die vieze mensen wezens, die walgelijke dingen. In de ghetto’s van New York had ze er zo vaak een beroofd, appeltje eitje. De enige manier om te overleven, dat ook, van het vuilnis van de mensen. Ze moest al bijna kotsen als ze er aan dacht, wat was ze blij dat ze daar eindelijk weg was. Waarom zocht ze het dan nu weer op? Nouja, het was hier anders, er was hier gras, groen gras dat werd gevoed door de herfstbui die nu plaatsvond. In New York was geen gras, niet in de straten tenminste, in Cental Park wel. Maar daar waren ook altijd maar van die brave debiele beesten die de mensen hun ‘baas’ noemde. Trieste wezens, dat waren ze. Met hun mollige poten, en hun smerige tongen die uit hun bek bungelde, Skye zou ze het liefst allemaald e afgrond in sturen. Maarja, dat was niet mogelijk. Helaas.
Skye stak haar kop, excuses, hoofd in de lucht en ademde diep in door haar neus. Geen interessante geur, nog niet. En ook geen vers voedsel, alleen maar troep, Skye had wel wat anders verwacht van dat o zo geweldige Boundless, maar nee. Het leek er op dat ze hier weer weg zou trekken, of er moest iets heel bijzonders gebeuren.
De gepaste snelheid waarmee het teefje door de straten slenterde leek haar op een hulpeloze verzopen kat lijken. Maar niks van dat was waar. Toen Skye over een plas heen stapte zag ze in de weerspiegeling haarzelf. Snel herstelde ze haar attitude door haar staart hoger op te dragen en haar ogen fel op niks te richten. Niemand kon haar de baas, zíj kon iedereen de baas. Dat straalde ze uit, dat was ze. Skye. Haar poten werden geprikkeld door bruin verhard gras met enkele druppels erop, het gras zou binnenkort weer wat groener worden, door de heerlijk verfrissende regenbui op dit moment. Skye bleef doorlopen, over het stukje gras langs enkele struiken. Plots stond ze stil, verstijfde, ze rook een teef. Duidelijk, een verzopen teef. Met haar ogen zocht ze de omgeving af, niks. Skye zette haar neus vlak boven het spoor en begon te lopen. Interessant, of toch niet? Gelijk stopte ze, schudde haar kop, waarna er druppels allerlei kanten opvlogen en besloot haar borst zelfverzekerd vooruit te steken, met haar staart nog hoger dan daarvoor. En dan maar kijken waar ze uitkwam, een kleine bocht over een stoep en daar zat ze dan dé teef die ze eerder geroken had. Armzielig onder een klef hoopje struik. Maar plots was dat kleffe hoopje struik heel interessant voor Skye en ze besloot dat het van haar was. “Hé jij! Ophoepelen daar, of moet ik je persoonlijk komen wegjagen?!” Riep Skye naar de vreemde teef vanaf een afstandje.

»----> sorry keek niet goed, dacht dat het in dat straten/huizen ding was... doe maar gewoon dat ze liep en toen bij een park aankwam xD


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://judithplatte.deviantart.com/
Niall

avatar


Posts : 105
Ω : 0

Dog profile
Age: 1.2 Years
Lifestyle: The Ancora Pack [Lulu]
Partner: Ain't no mountain high enough ~

BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   di 14 aug - 6:56

Het weer was.. Tja. Niet goed, niet slecht. Gewoon. Mwah. Het kon natuurlijk altijd slechter, dat was waar. Het regende tenminste niet, al was het wel redelijk koud en er blies een koud windje door het park. Maar ach, wat had hij liever? Een koud windje of gebakken worden in de zon? De reu wist wel wat hij liever had. Hij kon goed tegen kou dankzij zijn dikke, lange vacht. De zon was een ander verhaal, dan zou hij een te heet gebakken Australische Herder worden. Hij mocht blij zijn dat het dus ietwat kil was inplaats van dat de zon alles om zich heen verbrandde. Dat was de manier waarop Niall dacht. Het glas was altijd halfvol, niet halfleeg. De reu begreep niet hoe je überhaupt zo zou kunnen denken. Aan alles zat een goede kant, net zoals dat er in iedereen wel iets goed schuilde. Soms moest je alleen heel erg diep graven om dat eruit te krijgen. Maar als het je dan gelukt was het goede naar boven te halen, was je extra blij. Niall hield van die blijheid. Het voelde heerlijk om blij te zijn. Wraak en woede stond helemaal niet in zijn woordenboek, evenals irritatie. In Nialls hoofd scheen de zon altijd, ookal was het in werkelijkheid best wel koud.
De australische herder stak zijn neus in de wind die voorbij waaide. 'Rijkeluis hondje. Snoopy. Arrogant misbaksel,' Allemaal woorden die naar Nialls hoofd geslingerd werden wanneer hij rustig door het park draafje. Hij trok zich er vrij weinig van aan. Het glas zat immers halfvol. Die woorden waren gewoon jaloezie. Niall had het goed. Heel goed zelfs. Misschien klopten die woorden wel. Hij was een rijkeluis hondje, hij woonde bij een stel rijke mensen en had het erg goed. Ja, hij was een snoopy. Boeien. De woorden van die zielige straathonden zorgden er niet voor dat de glimlach van zijn snoet af ging. Die was er gewoon niet vanaf te slaan. Met de hardste wil van de wereld nog niet. Zo was hij nou eenmaal. Eigenlijk zou hij die arme beesten best wel willen helpen, maar waarschijnlijk wilde vele van hen helemaal niet geholpen worden. Jammer natuurlijk, maargoed. Daar kon Niall niks aan doen. Dus liep hij gewoon trots en met een grootste glimlach verder door het park. Echt druk was het niet. Er waren niet veel mensen buiten met dit guure herfstweer. Zijn baasjes waren er nu ook niet. Niall had gewoon geluk. Naar buiten wanneer hij wilde, heerlijk. Dus hij waggelde maar gewoon wat doelloos rond. Geen probleem, hij zou vast wel iets te doen vinden. Halfvol. Het glas was halfvol. En ja hoor, hij had gelijk. 'Hé jij! Ophoepelen daar, of moet ik je persoonlijk komen wegjagen?!' Niall keerde zijn kop om richting het geluid en zuchtte even. Dat klonk als een ruzie. Een teefje, zo kon hij ruiken. En nog een teefje. Misschien was dat andere teefje wel een puppy, dat zou zielig zijn. Met zijn gouden hartje staptte Niall de richting van de geuren op. Meestal was Niall de grootste angsthaas die je zou zien, een zogenaamde held op sokken, maar voor teefjes was hij niet bang. Voor de meeste dan, want zijn ene zus kon toch nog wel eens gemeen uithalen. Al snel vond hij de bron van het geluid en de geuren. Hij zag een teefje staan, beeldschoon op eerlijk te zijn. Ze stond voor nog een hoopje vacht, waarschijnlijk het andere teefje. Een soort glimlach-achtige grijns ontstond rond zijn lippen. 'Ladies, rustig maar.' Zelfverzekerd liep hij naar de twee teefjes, zijn vacht schoon en glad. Helemaal de vacht van een ruikeluis hondje. Met zijn vacht wat meewapperde in de wind ging hij naast het ene teefje staan, maar wel zo dat hij met zijn snoet richting haar kop stond, niet zij aan zij. Hij richtte eerst een blik op het teefje in de bosjes en keek daarna nog eventjes naar de andere. 'Rustig maar dames, jullie redder in nood is er.' De vrolijkheid was van zijn gezicht af te lezen, evenals het sarcasme wat van zijn toon afdroop. 'Niall is de naam. Wat is er aan de hand schone dames?' Het leek erop alsof Niall zijn best moest doen om zijn lachen in te houden, maar zo was zijn toon vrijwel altijd. Misschien zouden één van de teefjes het zo opvatten alsof hij het sarcastisch bedoelde dat ze wel mooi waren. Niet dat Niall dat zo bedoelde, hij loog niet. Na-ah. En nog steeds spatte de vreugd van zijn bek af.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vegas
Admin
avatar


Posts : 1602
Ω : 385

Dog profile
Age: 4 years
Lifestyle: Guess I'm on my own again
Partner: Love. Naah, thanks.

BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   di 14 aug - 8:27

En ja hoor, daar had je het gespuis al. Een donkerbruin teefje was de vangst van vandaag. Haar vacht was doorweekt, waarschijnlijk had ze dus de hele tijd rondgelopen. Vegas’ vacht daarentegen was nog redelijk droog vergeleken met die van het bruine teefje. Met dank aan de struiken, natuurlijk. Op het eerste gezicht leek het nieuwe teefje niets kwaads in de zin te hebben. Ze zag er op zich wel aardig uit, niet dat dat voor Vegas wat uitmaakte. Die snauwde af wie ze maar wilde, hoe schattig of aandoenlijk haar gesprekspartner er ook uit mocht zien. Maar dit was een gevalletje van uiterlijk bedriegt. "Hé jij! Ophoepelen daar, of moet ik je persoonlijk komen wegjagen?!" kwam ze vanuit een onverwachtste hoek. Vegas fronste denkbeeldig haar wenkbrauwen. Oké, waar kwam dat vandaan? Minachtend bekeek ze de teef, die zichzelf blijkbaar wel heel wat vond. "Hé jij, probeer me maar weg te jagen, dotje," mompelde ze sluiks. Ze deed geen moeite een grijns op te zetten. Ze probeerde zo ongeïnteresseerd mogelijk over te komen, waar ze niet veel moeite voor moest doen aangezien ze geen zin had aandacht te schenken aan het veel te bezitterige teefje. Vegas snoof een keer minachtend, wendde daarna haar blik weer af, maar deze hief ze al snel weer op, want een tweede indringer had zich gemeld. Sjongejonge zeg. Was het een bondgenoot van het chagrijnige teefje? Het leek er ergens wel op. De reu ging zo zelfverzekerd naast haar staan, dat het bijna niet anders kon. "Ladies, rustig maar," zei hij met een gladde stem. Dit herhaalde hij, waarna hij zich een ‘redder in nood’ noemde. Vegas lachte spottend. Tuurlijk. Zij had geen redder nodig. "Niall is de naam. Wat is er aan de hand, schone dames?" Gadver, wat een gladjanus. En wat zag hij er deftig uit! Wat moesten ze in godsnaam van haar? "Lieve schat, er is hier niets aan de hand. Mevrouw hier probeerde mijn plek in te jatten, maar ik heb haar net even duidelijk gemaakt dat dat niet zal lukken." Ze liet haar stem net zo slijmerig klinken als die van Niall had gedaan. Eigenlijk moest ze nu gewoon opstaan en weglopen. Het was dat het regende, maar anders had ze het nog gedaan ook. Ze wilde haar tijd niet verspillen aan dit soort onzin. Ze had wel betere dingen te doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://boundless.actieforum.com
Skye

avatar


Posts : 129
Ω : 15

Dog profile
Age: »3 yrs 'nd 3 mnts
Lifestyle: »Get the fuck off.
Partner: »Daredevilɞ

BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   wo 15 aug - 4:53

» I can feel the blood flow in your veins...


Skye kon de minachting van het gezicht van de teef niet missen, geweldig, had je ze zo eentje. "Hé jij, probeer me maar weg te jagen, dotje," Geërgerd door de nonchalance toon én houding van de teef wende ze haar hoofd af. Wat moest ze met dat beest aan zeg, jezus mina. Ze was wel meer van zulk soort honden tegen gekomen, en het duurde dan niet lang voordat ze zich al in hun broek plassend uit de voeten maakte. Nouja, ze zou wel zien wat voor een leuks hier nog uit kon komen. Ze bracht haar blik terug naar de teef, “Wil je echt dat ik dat probeer?” Sprak ze poeslief met een klein glimlachje. Maar voordat ze een antwoord kon verwachten stond er al een nieuw speeltje voor haar klaar, een reu dit keer. Die er wel erg verzorgd uit zag, duidelijk een smerige mensen hond. 'Ladies, rustig maar.' Ohgeez, zijn stem, zijn attitude, verschrikkelijk. Skye begon gelijk te kokhalzen, of nou ja, in haar hoofd. Hij begon gelijk al door te praten, 'Rustig maar dames, jullie redder in nood is er.' Redder in nood? Hoorde ze dat nou goed, ze kon een verbaasd lachje niet onderdrukken, wat dacht hij wel niet. 'Niall is de naam. Wat is er aan de hand schone dames?' Niall, wat een vreselijke naam, duidelijk die van een walgelijke mensenhond. En hij durfde nog ook, hij kwam volgens Skye véél te dichtbij, nah-ah, niet zo slim. Ze tilde ongezien haar rechterpoot op en keerde hem een tikkeltje naar links, de reu werd onvrijwillig naar links verplaats, verder van haar weg. Skye hoefde niet haar best te doen, want blijkbaar verzette Niall zich absoluut niet. Zijn poten werden gewoon stap voor stap naar links verplaatst, als een in het nauw gedreven krab. Ghaha, grappig, die vergelijking.
"Lieve schat, er is hier niets aan de hand. Mevrouw hier probeerde mijn plek in te jatten, maar ik heb haar net even duidelijk gemaakt dat dat niet zal lukken." Gelijk staakte Skye haar actie, wat zei die vieze teef daar nou? Duidelijk gemaakt dat dat niet zal lukken? Was ze wel goed bij haar hoofd, ze had waarschijnlijk gedacht dat Niall zichzelf naar links had verplaats. Haar hoofd schoot bij het horen van haar zin gelijk naar haar richting. “Meen je dat nou? Meen je dat echt, ik zou er nog maar eens goed over na denken, schat.” De haat en sarcasme droop er van af. Dreigend zette ze enkele stappen naar voren, de reu even totaal vergetend. Hij was haar aandacht ook niet waard. Zei daar in tegen, het begon steeds interessanter te worden. Maar hoewel ze erg van de pijn van anderen genoot, vond ze het ergens wel zonde om dit teefje pijn te doen, ze bezat iets bijzonders wat Skye niet kon plaatsen. “Wat is je naam,” Snauwde ze richting de nu nog onbekende teef.

»Sorry, beetje kort en inspi-loos...


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://judithplatte.deviantart.com/
Niall

avatar


Posts : 105
Ω : 0

Dog profile
Age: 1.2 Years
Lifestyle: The Ancora Pack [Lulu]
Partner: Ain't no mountain high enough ~

BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   vr 17 aug - 8:56

Er lag een sluikse lach rond Nialls lippen. Niet een slechte, geniepige lach ofzo, nee. Het was meer iets vrolijks, eerlijks. Of kinderachtigs, hoe je het maar wilde omschrijven. De jonge reu liet zich niet zo snel van zijn stuk brengen. Het was niet dat hij zo geweldig was ofzo, maar toch. Oké, hij was wel een beetje geweldig en zijn uiterlijk zat ook wel mee, al zei hij het zelf. Waarschijnlijk waren de twee teefjes het daar niet helemaal mee eens, want er werd meteen met zo'n "ooh, dat is vast weer zo'n schoothondje" blik naar hem gekeken. Die zag hij wel vaker, niks bijzonders. Al had hij het wel graag anders gewild. Daar zou hij geen problemen mee gehad hebben. Maargoed, daar ging het nu niet om. Niall keek een seconde naar de teef in de bosjes. Niet onaardig, dacht hij. Totaal niet onaardig. Hij zuchtte even. Ze was toch de oud voor hem. Er waren genoeg andere teefjes die wel in hem geïnteresseerd waren. No problem, dacht hij bij zichzelf. 'Lieve schat, er is hier niets aan de hand. Mevrouw hier probeerde mijn plek in te jatten, maar ik heb haar net even duidelijk gemaakt dat dat niet zal lukken.' Niall glimlachte even, blij dat het blijkbaar al was opgelost. Ze hadden zijn hulp helemaal niet nodig. Hij had een zelfvoldane blik in zijn ogen, alsof het door hem kwam dat het weer allemaal goed was. Yeah right, alsof het al allemaal goed was. Hij had de teef haar poot niet zien optillen, maar dat deed ze blijkbaar wel. Zachtjes werd hij naar achteren geduwd. De reu was nou eenmaal niet het type wat tegenstribbelde en liet haar begaan. Of tja, niet helemaal. Met kleine stapjes stapte hij naar achteren terwijl hij de poot in zijn ribben voelde. 'Hé, hallo. Er staat hier een Nialler, wist je dat?' Het klonk een beetje verontwaardigd, maar ook weer niet helemaal. Het klonk eerder.. Zoals hij altijd klonk. Kinderachtig, speels, weet ik veel. Hij genoot gewoon van het leven en dacht niet teveel na. 'Hallooo, wat doet mijn lady nu weer?' Charmante toon, sexy blik, maar toch kinderachtig. Leerde hij het dan nooit? Nee, hij leerde het nu niet. Waarschijnlijk nooit niet. Die "charmante" glimlach rond zijn lippen ging waarschijnlijk ook nooit weg. Hij bleef met die blik naar het teefje kijken, maar die had blijkbaar al geen aandacht meer voor hem. Toch wel jammer. Hij luisterde naar heet woorden waarna hij toch ietwat verbaasd naar de twee keek. Het was dus nog níet opgelost. Pff, stom geruziemaak. Je had er niks mee. Maar daar hadden ze Niall voor, toch? Hij hoorde de teef vragen om de naam van de andere teef. Gelukkig maar, want het was toch wel onhandig om ze in zijn hoofd de hele tijd "teef" en "andere teef" te moeten noemen. Namen waren veel handiger. Maar voordat er een kans ontstond om gezellig namen uit te wisselen, stapte Niall naar voren. Borst vooruit, grote smile op zijn smoel. 'Geen nood, Super Nialler is on the rooaad!' Zijn smile werd met de minuut groter waarna hij in lachen uitbarstte. Waarschijnlijk zou het toch best wel sexy klinken door zijn Ierse accent, wat kwam omdat hij in Ierland was geboren. Een Australische Herder, gefokt in Ierland. Grappig. Door die gedachte moest Niall nog harder waarna hij moeite moest doen te stoppen. Jezus, wat was hij toch grappig. Met bijna tranen in zijn ogen en een grote lach op zijn gezicht keek hij weer naar de twee teefjes. 'Was nodig. Oké, nu gezellig namen uitwisselen. Ik ben Super Niall, zoals jullie al wisten. En mijn twee hulpjes zijn..?' Hij was echt hilarisch hè, die Niall. Coole dude.


Kleine inspibron voor mezelf:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vegas
Admin
avatar


Posts : 1602
Ω : 385

Dog profile
Age: 4 years
Lifestyle: Guess I'm on my own again
Partner: Love. Naah, thanks.

BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   vr 17 aug - 19:40

Het was duidelijk dat het reutje die zich bij de twee anderen had gevoegd, echt zijn best probeerde te doen om de teefjes te imponeren. Wat rigoureus mislukte, maar toch. Hij werd subtiel weggeduwd door het chagrijnige teefje wat stond (hmm, blijkbaar waren ze dus geen bondgenoten), en Vegas gunde hem geen blik waardig. Ze hoopte dat hij de hint zou opvangen en snel zou ophoepelen, net zoals het teefje zou moeten doen. Maar die laatste leek nog niet klaar te zijn met de discussie. "Meen je dat nou?" klonk het arrogant. "Meen je dat echt, ik zou er nog maar eens goed over na denken, schat." Vegas probeerde zo goed en kwaad als het lukte haar hoofd in een frons te krijgen en ze staarde het teefje dodelijk aan, wetend dat het haar toch niets zou schelen. Nou, die had blijkbaar nog nooit een discussie met een hond als zij gehouden. Als dat alles was wat ze te zeggen had, kon ze net zo goed meteen met de staart tussen de poten wegrennen. Alsjeblieft zeg. Na een poosje zo naar de bruine hond gekeken te hebben, begon de 'Nialler' - zoals hij zichzelf eerder had genoemd - te spreken, dus besloot Vegas hem maar even aan te kijken, de vraag van het teefje om haar naam negerend. Precies, dat zou ze doen. Negeren. Negeren en vergeten. Ze wilde toch geen moeite verspillen aan domme groentjes die dachten overal te komen met hun attitude. "Geen nood, Super Nialler is on the rooaad!" Oké. Serieus. Was voor deze onzin haar rust verstoort? Grapje zeker. De reu kon machtig goed om zijn eigen grappen lachen, maar Vegas kon er de humor niet van inzien. Oh, hij vond zijn onwijs 'komische' gedrag nodig. Namen uitwisselen? Hulpjes? "Waar zijn die twee hulpjes van jou dan? Ik zie alleen mezelf hier, en ik ben overduidelijk jouw hulpje niet." Ze liet het andere teefje achterwege. Het maakte haar niet uit wat daarvan gevonden zou worden, maar Vegas had gewoon echt geen zin in dat chagrijnige, arrogante beest dat niet eens een fatsoenlijk weerwoord kon geven. "Ik ben Vegas, niet zo aangenaam je te ontmoeten," ging ze verder. Ze strekte zich uit, spande al haar spieren even aan, en opende haar bek in een grote gaap. "En nu weer oprotten." Met deze woorden sprong ze overeind, deed een paar stappen dieper het struikgewas in, en liet zich hier weer op de grond vallen. Ze krulde zich op, sloot haar ogen en hoopte dat wanneer ze wakker zou worden, die plaaggeesten verdwenen waren.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://boundless.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Stupidity, stupidity everywhere ~   

Terug naar boven Go down
 
Stupidity, stupidity everywhere ~
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Boundless :: HOME, SWEET HOME :: PARK-
Ga naar: