IndexIndex  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Ran away || O P E N ||

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Etu

avatar


Posts : 189
Ω : 15

Dog profile
Age: 7 Months.
Lifestyle: Solitair.
Partner: Egghead, look at the age.

BerichtOnderwerp: Ran away || O P E N ||   vr 8 jun - 2:26

|| O P E N ||


’Maa-áam! Alsjeblieft!’ jengelde een heldere, hoge belletjesstem. ’Sjeblieft?’ piepte ze hoopvol. ’Sjeblieft?’ Etu had straf. Daimond had haar gezien toen ze richting de stad ging. Ze was al veel vaker daar naartoe geweest maar dat ging ze niet vertellen. Nu had ze straf, ze mocht niet verder dan honderd meter van haar ouders vandaan gaan. Geen lol aan. En dat had ze al twee weken.
’Alsjebli-‘ ’Nee! Hou erover op. Dit stelt me zeer teleur, nog steeds.’ Etu rolde met haar ogen, niet diezelfde preek. ’Wil je dat de mensen je vangen? Wil je een halsband om je nek? Wil je een gelimiteerde drie meter renruimte?’ Etu kromp in elkaar. Niet van schuldgevoel maar van het oude bekende liedje. ’Nee.’ Etu liet haar stem schuldbewust klinken en ze keek naar beneden. Natuurlijk deed het haar niets, Etu zou later toch weer naar de stad toe gaan. ’Maám, spijt me!’ jengelde ze weer, boos.
’Etu hou op.’ Ze snoof boos. Dayah keek op Etu neer en ze kon de preek die in de lucht hing voelen. ’Maar Africa mag wel verder!’ Boos fronste ze haar wenkbrauwen. ’Etu!’
Ze droop af en ging mokkend verderop zitten, expres met haar rug naar haar moeder. ’Ik haat je mam. Het is niet eerlijk!’ Etu keek achterom. ’Ik loop weg hoor. En ik kom nóóít meer terug!’ ’Etu je kan me niet chanteren.’ Dayah gromde zachtjes, als teken dat Etu nu te ver ging met haar grote mond. ’En nou is het genoeg Etu! Dit is joúw probleem, we hebben het nog gezegd en jij luisterde niet, koppig paardenpoephoofd.’ bulderde opeens de strenge stem van haar vader. Etu kromp in elkaar en legde haar oren onderdanig achter in haar nek. Haar vader greep haar in haar nek en zette haar verderop neer. ’Sorry papa.’ zei ze zachtjes. Etu’s gekleurde ogen volgden Africa die bij Dayah ging drinken.
Etu ging liggen en keek vanaf die positie omhoog, haar ogen stonden onzeker. Daimond ging zitten. ’Je gaat te ver met die grote mond van je Etu. Dit is ongepast en dan je kleine broertje meeslepen naar de stad! Ik heb er geen woorden voor.’ Daimond snoof en zette zo kracht bij zijn woorden. ’Jamaar pap, Africa is net zo avontuurlijk als ik.’ wierp ze zachtjes tegen. ’Etu!’ Daimond kwam boos dichterbij, ’Jij bent bijna zes maanden ouder!’ Etu snoof koppig en keek naar de bomen. ’Mag ik nu gaan?’ haar jonge stem klonk bitter.
Met een grauw stond Daimond op en beende weg met zijn lange poten. Snel rende Etu naar haar vertrouwde mokplekje en ging daar zitten mokken. ’Ik haat jullie allebei!’ zei ze koppig tegen zichzelf.
Het kleine puppy’tje keek over haar schouder en zag dat Dayah bezig was met haar poten, die moesten schoongelikt worden. Snel rende ze weg, door de bomen en de tegenovergestelde richting dan waar Daimond verdween tussen de bomen.
Zo snel en zo zacht mogelijk rende ze tussen de bomen, een willekeurige kant op. Na een tijdje zag ze waar ze heen rende, lake of mysteries. Daar was ze nog nooit geweest. Haar ogen werden zo groot als schoteltjes. ’Coooóóól…’ Het duizelde haar bijna. Ze grinnikte zachtjes en huppelde naar al die plaatsen.
Ze zag het meer en het water. Ze glimlachte breed. Met haar poten stampte ze op de grond.
Het lachen verging haar echter gauw toen een grote spiraal omhoogkwam van alleen maar water, uit het meer. Van schrik verlamden al haar spieren en stond ze stokstijf stil. Ze begon onophoudelijk te trillen, over haar hele lijf en haar tong kon zich ook niet meer bewegen waardoor een straaltje kwijl uit haar bek hing.
’Wat… ís dat?’ met enige moeite had ze haar tong weten te bewegen en kon ze de klanken trillend uitspreken, zonder echt te weten wat ze zei.
Zodra ze stil was gaan staan was het water gewoon weer naar beneden gegaan en met een plons op het water belandde.
De betovering was opeens uitgewerkt en ze zakte door alle vier haar poten van angst en schrik waardoor ze onderdanig op de grond lag.
Pas toen dacht ze aan wat ze kon, haar force, haar kracht. De schrik maakte plaats voor verbijstering. Ze krabbelde opeens heel extrovert overeind en sprong met grote hupsen naar het meer. Het was even stil.
’COOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO-‘ ze haalde even diep adem, ’OEEEEEEEEEEEEEEEEL!’ riep ze enthousiast uit.
’Cool! Cool! Cool! Cool! Cool! Coooo-oeeel!’ Ze sprong op haar plaats, op de maat van haar woorden. Ze stoof naar het meer en stampte weer met haar pootje. Een kleinere spiraal kwam omhoog en dit keer kwam de shock niet. ’FUCKING GAAF! OMYGOD! OMYGOD! OMYGOD! MAAAAAAAMAAA!’ Enthousiast draaide ze zich om naar waar ze dacht dat haar moeder daar stond maar toen bedacht ze dat ze was weggelopen. Somber zakten haar oren terug naar haar nek. ’Oh…’ snufte ze.
Plots zag ze iets en even later draaide de wind heel even waardoor ze met haar kleine neus een hondengeur oppikte.
’Hallo?’ vroeg ze aarzelend. ’Mam? Pap? A- África?’ piepte ze zachtjes.

YEAH, 838 WOORDEN [AA]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shadow

avatar


Posts : 190
Ω : 46

Dog profile
Age: 6,5 months old
Lifestyle: Solitair
Partner: it is too good to be true

BerichtOnderwerp: Re: Ran away || O P E N ||   ma 11 jun - 4:58

Shadow liep rustig door het onbekende gebied, hij kende deze plek nog niet maar dat vond hij geen reden om bang te zijn. Zijn staart zwaaide rustig heen en weer, als teken dat hij zich op zijn gemak voelde.
Shadow stond even stil voor een pauze, hij snoof de frisse buiten lucht op. Shadow was blij dat hij vrij was, maar toch miste hij zijn baasjes, als ze niet op vakantie waren geweest leefden ze nog. Soms droomde Shadow dat hij die kracht niet had en ook dood was, net zoals hun. Dan waren ze nog wel samen, dan waren ze samen in de hemel, hij en zijn lieve baasjes. Maar dat kon niet, hij kon niet gedood worden, en dat alleen maar door die kracht, die stomme kracht had hen uit elkaar gehaald. Shadow keek boos en begon tegen zich zelf te grommen. 'WAAROM HEB IK DIE STOMME FORCE EN WAAROM LEEF IK GEWOON EN MIJN BAASJES NIET!'. Shadow sloeg zijn kop tegen een rotsblok. 'Auw.' piepte hij. Hij keek om zich heen, nu pas realiseerde hij zich dat hij alles hard op had geschreeuwd. Plotseling klonken er voetstappen. Shadow richte zijn kop richting het geluid. Voorzichtig sloop hij dichterbij. ’Hallo?’ vroeg een stem aarzelend. ’Mam? Pap? A- África?’ piepte de stem zachtjes. Shadow`s oren gingen rechtop staan, zijn staart begon heel snel te kwispelen. Shadow herkende deze stem, het was Etu. Shadow rende naar haar toe, hij was blij om haar te zien. Telkens toen hij haar zag of hoorde, kreeg hij een raar gevoel in zijn buik. Waarom wist Shadow niet. Was het, liefde? Boos schudde de pup de gedachte uit zijn kop, Shadow ging nog eerder dood, wat dus vrijwel onmogelijk was, dan dat Etu hem leuk vond. Shadow remde precies voor de pup af. 'Etu, wat is er!? Heb je hulp nodig?' Vroeg Shadow bezorcht.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Etu

avatar


Posts : 189
Ω : 15

Dog profile
Age: 7 Months.
Lifestyle: Solitair.
Partner: Egghead, look at the age.

BerichtOnderwerp: Re: Ran away || O P E N ||   zo 12 aug - 9:33

Als het betekende dat ze water kon controleren zou dat like, zo enorm gaaf zijn. Haar zwarte snuit bewoog met extroverte beweginkjes, en hyper rende ze naar de rand van het meer. Ze stampte nog een keertje met haar poot op de grond, echter gebeurde er nu helemaal niets. Zou ze alles gedroomd hebben? Nee, dat was like, onmogelijk, Etu had het niet gedroomd. Haar dromen waren… anders. De pup snoof en gooide haar hoofd opzij. Met haar korte poten drentelde ze heen en weer op de oever. Nog steeds probeerde de pup om het water te laten bewegen. Nog altijd lukte het niet. Enkel zo nu en dan een ongewone beweging in het water. Dit zou ze gewoon verder moeten specialiseren waarschijnlijk, balen. Natuurlijk wist ze dat het niet uit zichzelf kon gaan en alles tijd nodig had, maar ze had zo graag dat ze het kon en alles beheerste, ookal wist ze pas net dat dit haar force was, sinds al een tijdje geleden. Natuurlijk wist Etu dat zij een force had moeten hebben als haar vader en moeder beiden een force hadden, sinds kort wisten ze ook welke force Etu had, maar dat ze zóiets kon was wel heel gaaf.
Ze schrok en dook ineen, haar poten opeens van natpapier en ze viel plat op de grond. Zo helemaal alleen had ze iemand horen schreeuwen. ’Mam? Pap? A- África?’ stotterde ze opnieuw, paniekerig. De geur van hond stelde haar ook niet gerust, stel nou dat het een slechte hond was? Nee toch? Dat kon niet. Slechte honden? Die zouden haar toch niets doen? Of stel dat er nou een mens was? Nee, ze rook duidelijk een hondengeur. Plots zag ze de jongere pup tevoorschijn komen en Etu stond alweer hoog op haar poten, haar blik licht gefronst. Ze luisterde naar Shadow die bezorgd klonk. ’Jezus, wat liet je me schrikken!’ schreeuwde ze naar de pup, trillend van zowel achtergebleven schrik en boosheid. ’Laat me nooit meer zo schrikken Shadow!’ zei ze nog een keertje, nu wat rustiger.
Etu grinnikte en schudde haar kop speels, haar frons verdwijnend. ’Heey Shadow! Nee niets is mis, mijn force deed het weer. Het was like gaaf, en ploesh en hoog en dan weer plons. En toen weer ploesh, en boem, en hoog en dan weer plons. Dat was like, áwesome!’ ratelde ze enthousiast naar Shadow. Weer grinnikte ze en ze dook bovenop Shadow, om in zijn oor te bijten en lief te giechelen. Ze rolde van Shadow af en ging op haar rug liggen, om vervolgens weer op te staan en gillend naar het water te rennen, te struikelen en zo in het water te flikkeren. Proestend kwam ze omhoog, met een zuur gezicht probeerde ze op de kant te komen, maar zakte weg en probeerde het vervolgens nog een keertje. Met een zwaar lichaam door het water hees ze zichzelf op de kant en schudde zichzelf uit. ’Heb ik weer.’ Chagrijnig ging ze zitten en zwiepte ze met haar staart over de grond. ’Trouwens? Waar zijn jouw ouders Shadow?’ vroeg ze nieuwsgierig. ’Ik ben weggelopen van mijn ouders. En wat vind jij van mensen. Behalve dat ze vies zijn en poep en bah. Mensen.’ Ze trok haar neus op en sprong weer op alle vier de pootjes. Hardop lachend gooide ze haar achterpoten in de lucht.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shadow

avatar


Posts : 190
Ω : 46

Dog profile
Age: 6,5 months old
Lifestyle: Solitair
Partner: it is too good to be true

BerichtOnderwerp: Re: Ran away || O P E N ||   wo 15 aug - 2:30

[Ja ik weet het, ik heb Shadow weer veranderd maar ik vond deze hond gewoon beter bij hem passen en ik vond geen husky plaatjes]

’Jezus, wat liet je me schrikken!’ schreeuwde ze naar de pup, trillend van zowel achtergebleven schrik en boosheid. ’Laat me nooit meer zo schrikken Shadow!’ zei ze nog een keertje, nu wat rustiger. Shadow sprong achteruit, hij vouwde zijn oren onderdanig in zijn nek en maakte zich wat kleiner. Wat was er met hem, eerst dat rare gevoel, dan dat onderdanige gedrag. Het begon steeds gekker te worden, hij voelde zich even niet meer goed. Plotseling hoorde Shadow dat Etu grinnikte, ze schudde haar kop speels, haar frons verdwijnend ook. ’Heey Shadow! Nee niets is mis, mijn force deed het weer. Het was like gaaf, en ploesh en hoog en dan weer plons. En toen weer ploesh, en boem, en hoog en dan weer plons. Dat was like, áwesome!’ ratelde ze enthousiast naar Shadow. De reu keek haar verbaast aan, steeds het kriebelende nare gevoel in zijn buik, als fo hij van een rots van 40 meter hoog sprong. Fijn was het gevoel niet hoewel hij het steeds fijner vond. Etu begon weer te grinniken en dook boven op hem. De reu voelde dat Etu voorzichtig in zijn oor beet en giegelde. Het maakte hem automatisch ook aan het glimlachen. Hoewel Shadow er enorm tegen vocht en probeerde niet zo raar te doen lukte het gewoon niet, alsof hij werd bestuurd door een machiene of sowiets. Misschien was het wel de liefde, maar Shadow wou er zo snel mogelijk van af. Etu rolde van Shadow af en ging op haar rug liggen, om vervolgens weer op te staan en gillend naar het water te rennen, te struikelen en zo in het water te flikkeren. 'Etu! Gaat het?!' De zinnen gingen er automatish uit, hij kon ze niet tegen houden. De jonge gevlekte reu rende naar het water toe maar voordat hij haar berijkt had was ze al weer op de kant geklommen. ’Heb ik weer.’ Chagrijnig ging ze zitten en zwiepte ze met haar staart over de grond. ’Trouwens? Waar zijn jouw ouders Shadow?’ vroeg ze nieuwsgierig. ’Ik ben weggelopen van mijn ouders. En wat vind jij van mensen. Behalve dat ze vies zijn en poep en bah. Mensen.’ Ze trok haar neus op en sprong weer op alle vier de pootjes. Hardop lachend gooide ze haar achterpoten in de lucht. De reu grinnikte toen hij dat zach. Bij de eerste vraag haalde hij zijn schouders op, wist hij veel. 'Mensen... Ik vind mensen stom, ze geven je alleen maar comando's en straffen je' Zei De reu zeker van zijn zaak.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Etu

avatar


Posts : 189
Ω : 15

Dog profile
Age: 7 Months.
Lifestyle: Solitair.
Partner: Egghead, look at the age.

BerichtOnderwerp: Re: Ran away || O P E N ||   zo 9 sep - 6:50

Etu zag hoe Shadow achteruit schrok bij haar woorden. Ze glimlachte lief naar hem, liep naar voren en gaf hem troostend een lik op zijn oor. ’Geen zorgen jóngeh. Maar ik schrok wel van je.’ zei ze streng.
Nadat ze uit het water was gekropen hoorde ze Shadow haar naam roepen. ’Etu! Gaat het?!’ sprak de jonge reu. Etu glimlachte en schudde haar kopje, automatisch schudde haar lichaam mee. De jonge reu werd ook een tikkeltje nat door de rondvliegende spetters. ’Tuurlijk gaat het gekkie. Ik heb wel leren zwemmen.’ Etu grinnikte weer en ging zitten. Ze had het wel een beetje koud, maar dat maakte niet zoveel uit, hopelijk zou alles snel genoeg opdrogen, en anders had ze gewoon pech. Had ze maar niet moeten flikkeren in het koude water.
De reu reageerde door een soort van zijn schouders op te halen, Etu deed hem vrolijk na. ’Mensen… Ik vind mensen stom, ze geven alleen maar commando’s en straffen je,’ sprak de reu. Etu kantelde haar kop en keek hem niet-begrijpend aan. ’Ik begrijp je niet, straffen en commando’s? Wúzda?’ Haar geconcentreerde frons verdween en maakte weer ruimte voor een grimas. Shadow was haar playmaatje geworden, de vorige keer was Africa er ook bij geweest, dat was gezellig geweest. ’Hoe heet jouw force eigenlijk? Ik heb nog geen naam voor de mijne. En hoe heten jouw ouders? Heb je een broertje of zusje?’ Etu was nieuwsgierig naar hem, hij was ten slotte een van haar eerste vrienden.
Etu vond Shadow ietwat stil, maar dat maakte niets uit, Etu vond het toch wel leuk om gewoon met hem te praten. Als een vriendin, Etu vond vrienden fijn. Ze kneep haar ogen dicht bij die gedachte, het was altijd fijn om met vrienden te praten.
’Zullen we wat verder lopen? Het is zo saai om steeds te blijven staan,’ klaagde ze, en voordat ze kon wachten op antwoord beende ze weg. Nadat ze twintig meter had gelopen stopte ze weer en keek Shadow weer aan. ’En nu?’

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shadow

avatar


Posts : 190
Ω : 46

Dog profile
Age: 6,5 months old
Lifestyle: Solitair
Partner: it is too good to be true

BerichtOnderwerp: Re: Ran away || O P E N ||   di 11 sep - 5:14



















Hij was geschrokken naar achteren gesprongen toen Etu zo boos werd. Hij was voor het eerst in zijn leven onderdanig, nouja, misschien toen hij nog nauwelijks kon zien. Plotseling voelde hij dat Etu een lik bij zijn oor gaf. Shadow schrok ergens wel, hij begon te bloosen, hoewel dat gelukkig niet zichtbaar was door zjjn dikke vacht. ’Geen zorgen jóngeh. Maar ik schrok wel van je.’ zei ze streng. Shadow hoorde haar duidelijk, hij wou antwoorden, maar er kwam geen geluid uit. De reu vermijde even verlegen en nerveus haar blik. Wat moest hij nu doen? Daar alleen maar een beetje staren was gewoon heel erg dom, dan zou ze zeker weten dat er iets aan de hand was. Shadow keek haar weer even aan. Nadat de teef uit het water was gekropen rende de reu meteen naar haar toe. Hij keek haar aan en dacht weer goed na over de juiste woorden. Haar vacht was nat, dat betekende dat ze het vast wel koud had. Meteen gingen de ogen van het reutje grondig naar een soort deken zoeken, gewoon automatisch. Hij vond altijd alles wat hij wou, maar nu, nu was dat oppeens verdwenen. Hij keek weer even naar Etu. Etu kantelde haar kop en keek hem niet-begrijpend aan. ’Ik begrijp je niet, straffen en commando’s? Wúzda?’ Haar geconcentreerde frons verdween en maakte weer ruimte voor een grimas. Shadow keek haar aan, hij dacht even na voordat hij antwoord gaf. 'Straf betekend dat ze je pijn gaan doen en, eh, comando's zijn bevelen die je moet na komen want anders krijg je straf.' Het verbaaste hem niet als zij niet wist wat hij bedoelde. Zijn uitleg was nogal slecht, zijn ogen staarde naar het teefje voor hem, hij raakte even versteend. Waar was die stoere dominante reu gebleven? Hij wou echt niet zo saai overkomen, dat was gewoon stom. Hij moest iets zeggen, iets leuks of zo. Maar wat? Wat was het juiste woord of de juiste zin. ’Hoe heet jouw force eigenlijk? Ik heb nog geen naam voor de mijne. En hoe heten jouw ouders? Heb je een broertje of zusje?’ De reu dacht weer even over een antwoord. 'Ik heb ook nog geen naam voor mijn force, en mijn falimie...' Er klonk even een stilte. 'Ze zijn volgens mij dood.' Klonk er al snel verdrietig. Kommop Shadow! Niet zo verdrietig, gromde hij zachtjes tegen zichzelf. Er volgde even een stilte, Shadow keek wat treurig naar de grond. ’Zullen we wat verder lopen? Het is zo saai om steeds te blijven staan,’ klaagde ze, en voordat ze kon wachten op antwoord beende ze weg. Nadat ze twintig meter had gelopen stopte ze weer en keek Shadow weer aan. ’En nu?’ Er verscheen weer een glimlach bij hem. 'Misschien kunnen we proberen te jagen, ik heb best wel honger.' Er verscheen een grijns rond zijn lippen, hij hoopte dat zij dat ook wou.

[Eerste (echt goed gelukte) postsheet zonder scrollbalkje! En flut post, ik ben mijn inspi met hem een beetje kwijt :(]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Ran away || O P E N ||   

Terug naar boven Go down
 
Ran away || O P E N ||
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Boundless :: I HAVE NO BOUNDARIES :: LAKE OF MYSTERIES-
Ga naar: